فرمانداری خور و بیابانک
خانه
توريسم
معرفي برخي از گردشگران خارجي كه به خور سفر كرده اند :

تارونيه : اين تاجر اروپايي اولين گردشگري است كه در نوشته هاي قديمي مسافرت او به خطه خور گزارش شده است .

دكتر بوزه (buhse ) دانشمند روسي : در سال 1894 ميلادي از ميان كوير گذشت .

ژنرال مك گرگور ( C.MacGregor ) : در سال 1875 ميلادي از خور به طبس رفت . در باره خور مي نويسد : خور واحه كوچكي است به طول دو مايل و ساكنان آن را ايرانيان ، عرب ها و سيدها تشكيل مي دهند . خور داراي يك جنگل متراكم از درخت هاي خرما است . هواي آن فوق العاده گرم .... تمامي خانه ها از خشت و گِل ساخته شده است و وجود بادگيرها منظره شهر را از حالت يكنواختي بيرون مي آورد و آب آن شور است تنها چيزي كه در خور توجه مرا جلب كرد آن بود كه زنان به جاي حجاب آبي (چادر )حجاب سفيد رنگ مي پوشند . ده روستا دارد كه همه آنها بطور جداگانه و منفرد در بيابان برهوت واقع شده است . البته هيچ روستا يا كوه يا دره اي به نام بيابانك وجود ندارد بلكه بيابانك مجموعه اي از واحه هاي كوچكي است كه هيچگونه ارتباط جغرافيايي با هم ندارند . به نظر من در دنيا روستايي متروكه تر از اين هشت روستا يافت نمي شود .

بياضه يكي از هفت بياباني است كه منطقه بيابانك را تشكيل مي دهد ..... در نگاه نخست چشم انداز ان مناظر زيباي ساحلي دريايي سرخ را به نظر مي آورد . مهرجان روستايي است در بخش بيابانك كه از هر طرف با كوير محاط شده است و از سمت غرب با نزديكترين روستا چهارده مايل فاصله دارد و از طرف شمال و شرق تا 100 مايلي روستايي ديده نمي شود . اينجا روستاي كوچكي است با يكصدخانه و يك قلعه قديمي مخروبه و تعداد زيادي درخت خرما .

اين ژنرال انگليسي در ميان نوشته هاي خود ، نيت اصلي خود از سفرش را اينگونه بيان مي كند : تصور مي كنم روزي فرا رسد كه اطلاعات و اكتشافات مربوط به اين منطقه براي دولت ما مفيد باشد .

ستوان استوارت( C.E Stewart ) : در سال 1881 به خور آمد و از را كوير چاه مجي به خراسان رفت .

ستوان گاليندو( R.E.Galindo ) : در سال 1887 ميلادي به خور آمد و سپس به مقصد دامغان حركت كرد.

بوگان : در سالهاي 1881-1888 ميلادي سفرهاي مختلفي در حاشيه غربي كوير انجام داد و خط سيري از انارك تا سمنان را طي كرد . وي از جندق هم ديدار كرد و بعدها به همراه سروان بُرتن burton خط سير مك گرگور را از خور تا طبس پشت سر نهاد. وي اطلاعات زيادي در مورد كوير ارائه داده است .

وون : در سال 1891 حاشيه شمالغرب كوير را زير پا گذاشت . وي در نايين با زمين شناس معروف فنلاندي اشتال ملاقات كرد و با وي تا انارك همسفر بود . و از انارك بدون اشتال به هفتومان ( روستايي در جنوب خور ) و سپس پشت بادام به طبس رفت .

سون هدين : در سالهاي051865_19ميلادي در ايران سياحت كرد . در سال 1905 به ايران امد و كوير بزگ را در نورديد هدين يكبار خط سير بوزه و يكبار هم خط سير ترو به خور را زير پا گذاشت .

در ياداشت هاي خود از خور مي نويسد : خور آخرين آبادي است كه هميشه مسكون است . انبوه نخل هاي تيره رنگ اين واحه كه در حصار ديوارهاي كوتاه و تيره رنگ گِلي قرار دارد، تشكيل نخلستاني را داده است . در قسمت خارجي آنها تپه هاي شني كوچك به چشم مي خورد . اين دِه با ديوارهاي گِلي اش با كوير مرز مشخصي دارد . توقف من در خور زندگي مردم بومي را متحول كرده بود آنها به علت ورود من و نقاشي چهره ها هرگز پي نخواهند برد ، اما براي مدتي با اين فكر مشغول خواهند بود كه جيپ من در آبادي آنها 68 تومان سبكتر شد . واقعا ورود من به آبادي خور چندان تفاوتي با اين حالت نداشت كه يك كشتي براي مدت يك يا دو روز در يكي از جزاير دنيا پهلو بگيرد و با مردم بومي داد و ستد كند . خور در حدود 500 خانه مسكوني دارد و تعدا زيادي كلبه متروكه . در هر خانه هفت تا هشت نفر زندگي مي كنند . بنابراين تمام دِه 2500 نفر جمعيت دارد . خور 1000 شتر - 100 الاغ- 12 اسب - 2 قاطر دارد . در عين حال ثروت و تعيين كننده زندگي اصلي آنها نخل است . تعدا نخل ها قبل از سال 1903 ميلادي حدود 10000 اصله ( توضيح گرد آورنده مطالب : واحد شمارش نخل در خور ، نفر است ) . خور دو مسجد ، يك حمام و يك برج دارد . اين دهكده دو ميدان دارد و از بازار خبري نيست . يك كاروانسرا هم دارد. ( توضيح گردآورنده مطالب : از كاروانسرا ها اكنون خبري نيست دو كاروانسراي خور عبارت بودند از :

1) كاروانسراي حاج باقر سمناني و 2) كاروانسراي خان

مدل اول من براي نقاشي يك دختر بچه 9 ساله بود . در دفتر نقاشي جهره جواني بيست ساله به اسم تقي را هم كشيدم ،چهره اش ويژگي كاملا آرايي داشت ....

روز 17 فوريه دوباره شترها زير بار قرار گرفتند وقتي اولين تپه هاي نخل تيره رنگ خود را پنهان كردند ، مثل اين بود كه جزيره اي را ترك مي كرديم ...

آلفونس گابريل اتريشي و همسرش آگنس : در سال 1927 از راه حلوان به خور آمدند . و در سال 1935 از ترود در حاشيه شمالي كوير به جندق در حاشيه جنوبي كوير وارد شدند .

پرفسور بوبك اتريشي

اشتوكلين آلماني
تاریخ به روز رسانی: 1393/10/08
تعداد بازدید: 4659
امتیازدهی
میانگین امتیازها:0 تعداد کل امتیازها:0
مشاهده نظرات (تعداد نظرات 0
ارسال نظرات
نام  
آدرس پست الکترونیکی شما    
توضیحات  
تغییر کد امنیتی  
کد امنیت  
 
کلیه حقوق این پایگاه متعلق به فرمانداری خور و بیابانک میباشد.
Powered by DorsaPortal